mrs brightside

Περι γαιδαρων και αλλων εδεσματων

2008-05-08T04:37:00.004+02:00

Μωρε τον γαιδαρο τον φαγαμε... [τι εκφραση κι αυτη!]
αλλα αυτη η ουρα ατελειωτη ειναι.... 6 μερες και μετα... finito!!

As a child I knew that the stars could only get brighter

2008-04-05T12:16:00.004+02:00

Ποτε δεν περιμενα να χορεψω με Antony Hegarty. Aλλα με το blind καθε φορα που το ακουω θελω να σηκωθω εκει που ειμαι και να αρχισω τις σβουρες. Αρκουμαι συνηθως στο να κουναω ρυθμικα το ποδι...

Ακουστε and dance with me!!

Maraveyas Ilegal

2008-03-30T20:03:00.007+02:00

Ξημερωσε κι εφυγα....

Και με τετοια βροχη και την ομιλια του λαοφιλεστατου Γιωργακη εκλεισαν οι δρομοι για το κεντρο και για να κατεβουμε Ψυρρη την Παρασκευη που μας περασε ουτε λογος. Και που να παρκαρεις, και που να περπατας στα ανυπαρκτα πεζοδρομια μες στη μπορα, και καπως ετσι εμεινα με την χαρα και με μονη παρηγορια το i-pod να σκεφτομαι τι καλα που θα ταν να ειχαμε καταφερει να παμε στο Trova.

Ξημερωσε κι εφυγα... και καπως ετσι δεν καταφεραμε να παμε στους Maraveyas Ilegal.

Τo καλοκαιρι παλι...

Ως τοτε θα χορευουμε στους ρυθμους του 'που να βρω μια να σου μοιαζει' στους δρομους του York! Not too bad...

Woody Allen part 2

2008-01-04T02:00:00.003+02:00

It's been a long time... Και μολις παρατηρησα οτι 2 ποστ παρακατω ειχα γραψει για τον Woody Allen και το Anything Else. Καιρος λοιπον να γραψω και για την αλλη του πλευρα, αυτη του μουσικου. Ναι, ναι, ημουν κι εγω στο Θεατρο Badminton μαζι με οχι πολλους αλλους να δουμε την χιλιοδιαφημισμενη συναυλια της New Orleans Jazz Band. Για να ειμαι δικαιη, δεν ηταν λιγος ο κοσμος, απλα ηταν μεγαλη η αιθουσα, και ακριβα τα εισητηρια, το οποιο μεταφραζεται καπως ετσι: η αιθουσα ηταν γεματη απο τη μεση και πισω και αδεια απο τη μεση και μπροστα.

Let me paint a picture: φανταστειτε το χωρο: αχανης και μισοαδειος... που σημαινει οτι οι περισσοτεροι δεν εβλεπαν παρα αμυδρες φιγουρες. Και τωρα φανταστειτε τον κοσμο να μιλαει συνεχεια κατα τη διαρκεια της συναυλιας. Η μαλλον ειμαι αδικη... δεν μιλουσε συνεχεια. Μιλουσε μονο οταν επαιζε η μπαντα, με το που τελειωνε το καθε κομματι, σταματουσαν και τα σχολια... Τους επιανε η ντροπη; Τι να πω... Ασε που οι μισοι απο το κοινο, ηταν λες και το χαν σκασει απο σκυλαδικο. Να δεις που πολλοι στο καπακι, χτυπησαν Θεοδωριδου, δεν εξηγειται αλλιως....

Το μονο θετικο στην ολη υποθεση ηταν η μουσικη και οι μουσικοι. Συγκεκριμενα ο Woody Allen δεν με ενθουσιασε, αλλα οι υπολοιποι αξιζαν και με το παραπανω.

Δεν ξερω αν ειμαι πολυ καιρο εκτος Ελλαδας και εχω ξεσυνηθισει, αλλα το ρεζουμε της υποθεσης ηταν οτι εφυγα απογοητευμενη απο το κοινωνικα απαιδευτο κοινο, που 'κραυγαζε ' οτι ο μονος λογος που πηγε να δει τη συναυλια ηταν για να δει αυτον τον τυπακο που εχει ακουστα απο τις ταινιες να παιζει το κλαρινετο του. Ακομα κι αν δεν εισαι φαν της τζαζ, ακομα κι αν ηρθες μονο για να λες οτι ειδες τον Woody Allen απο τη στιγμη που πας, βγαλε τον σκασμο και παρακολουθησε!! Τετοια συμπεριφορα δεν δειχνει μονο ελλειψη σεβασμου προς τους καλλιτεχνες αλλα και ελλειψη ουσιωδους παιδειας!

Δεν ξερω αν υπερβαλλω, αλλα αν το κανω ειναι επειδη ειμαι εξοργισμενη. Πληρωσα να δω μια μουσικη παρασταση και δεν εφτανε που κυριολεκτικα δεν την ειδα λογω αποστασης, αλλα δεν καταφερα να απολαυσω ουτε καν τη μουσικη.

πρωινο στο Machu Picchu

2007-11-15T12:34:00.002+02:00

Το ξυπνητηρι χτυπησε στις 8. Πατησα το snooze 5-6 φορες και συνεχισα τον υπνο. Και ξαφνικα βρεθηκα στο σκηνικο ενος ντοκιμαντερ. Ανεβαινα τα βουνα του Περου και ακουγα μια φωνη μες στα αυτια μου να περιγραφει πως το δασος τα τελευταια χρονια εχει αποψιλωθει και κατι τετοια. Συνεχισα να ανεβαινω το βουνο και βρεθηκα στην εισοδο ενος αρχαιολογικου χωρου. Δεν ξερω πως, αλλα μεσα στο ονειορο ηξερα οτι ημουν στο Ματσου Πιτσου. Η εισοδος του χωρου ηταν γεματη στρατιωτες. Φαινονταν φιλικοι αλλα μου δημιουργησαν μια αισθηση ανασφαλειας, οτι κινδυνευα απο κατι. Ενω τους παρατηρουσα με πλησιασε μια κοπελα και με ρωτησε αν θα ανεβω στο Ματσου Πιτσου. Την ρωτησα αν ειναι μακρια. Η απαντηση.. 'Ολοκληρο Ματσου Πιτσου και περιμενεις να το δεις με λιγα μονο λεπτα περπατημα;'
....
και εκει καπου χτυπησε το τηλεφωνο.
Οταν το κλεισα ειχα ξυπνησε για τα καλα...
Τωρα, μου κολλησε να παω στο Περου!

That's what I call Woody Allen

2007-11-05T01:37:00.001+02:00

To Anything Else δεν με επεισε, ηταν η πρωτη ταινια που ειδα του Woody Allen και αν μη τι αλλο περιμενα περισσσοτερα. Εξυπνες ατακες, προβληματικες σχεσεις, Νεα Υορκη, το παραληρημα και οι θεωριες του Woody, οι Εβραιοι. Ειχε ολα τα στοιχεια μιας τυπικης Woody Allen ταινιας, αλλα κατι δεν κολλουσε.
Μετα ηρθε το Match Point. Ιδιοφυης ταινια, μπηκε αμεσως στη λιστα με τις αγαπημενες μου, αλλα δεν την λες τυπικο δειγμα γραφης.
Και σημερα κατεληξα. Επιτελους βρηκα τον αυθεντικο Woody Allen! Το Annie Hall εχει ολα τα στοιχεια που ανεφερα παραπανω να βγαινουν αβιαστα συν μια εκπληκτικη Diane Keaton.
Η ταινια ειναι του 1977, και αυτο που με εξεπληξε περισσοτερο ειναι ποσο συγχρονη ειναι, ακομα και σε αναφορες σε θεματα και προβληματα της εποχης, και ποσο μα ποσο η σχολη του Woody Allen εχει επηρεασει γενιες απο μεταγενεστερους σκηνοθετες σε Αμερικη αλλα και σε Ελλαδα.

Some memorable quotes (right from imdb.com):

[In California]
Annie Hall: It's so clean out here.
Alvy Singer: That's because they don't throw their garbage away, they turn it into television shows.

Alvy Singer: What's with all these awards? They're always giving out awards. Best Fascist Dictator: Adolf Hitler.

Annie Hall: Sometimes I ask myself how I'd stand up under torture.
Alvy Singer: You? You kiddin'? If the Gestapo would take away your Bloomingdale's charge card, you'd tell 'em everything.

which way?

2007-11-04T21:55:00.000+02:00

Υπαρχουν στιγμες που βρισκεσαι μπροστα σε μια σοβαρη αποφαση. Που πρεπει να παρθει συντομα, αλλα πρεπει να ειναι η σωστη.

Σε αυτο το σταυροδρομι δεν υπαρχουν περιθωρια για λαθη. Δεν μπορεις να γυρισεις πισω και να παρεις αλλο δρομο. Αυτον που διαλεγεις αυτον και ακολουθεις. Ως το τελος.
Απο αυτο το σταυροδρομι περνανε εκατονταδες δρομοι κι εσυ πρεπει να διαλεξεις τον σωστο.
Μπροστα σου εχεις χιλιαδες ταμπελες που σου λενε ποιο δρομο πρεπει να διαλεξεις. Μαζι σου εχεις φιλους και γνωστους, ειδικους και μη, να σε συμβουλευουν ποιον δρομο πρεπει να διαλεξεις.
Αλλα σε αυτον το δρομο θα εισαι μονος σου. Και η τελικη αποφαση πεφτει στους δικους σου ωμους.
Λοιπον; Ποιον δρομο θα διαλεξεις;
Ολα τα μεγαλα ταξιδια ξεκινανε με ενα και μονο βημα.
Λοιπον; Προς ποια κατευθυνση θα το κανεις αυτο το βημα;

=========================================

Μολις αποφασισω θα σας ενημερωσω... Για την ωρα παω να βρω αν τα Ηνωμενα Εθνη ειναι στην πραξη ενας συλλογικος οργανισμος ασφαλειας (collective security organisation... βγαζει νοημα η μεταφραση;)

η εικονα ειναι της Natasha Law

Σημερα στο York...

2007-10-31T20:08:00.000+02:00

...ενας περιεργος τυπος με λαχανι μαλλια επαιζε πιανο σε ενα απο τα σοκακια της πολης. Στο επομενο στενο εστριψα δεξια. Οπως παντα ο μωβ αντρας προσπαθουσε να γλιτωσει απο την φανταστικη ανεμοθυελλα που του ειχε γυρισει την ομπρελα. Aκριβως διπλα του, πανω σε μια σκαλα, ενας κυριος με δημοσιογραφικο γιλεκο και καπελο, και μια επαγγελματικη φωτογραφικη μηχανη στο στηθος καθαριζε εναν μικρο διαβολο. Προχωρησα προς την πλατεια. Εκει βρηκα τον Frank Sinatra να τραγουδαει ... now this could only happen to a guy (or girl?) like me... and this could only happen in a town like this... my kind of town

Παραζαλη....

2007-09-27T20:18:00.000+02:00

Κρυωσα παλι... Η μηπως ειναι ιωση; Με εχει πιασει ακαταπαυστος βηχας. Ακυρωσα και τον καφε με την Μ. Δεν βαζω θερμομετρο για να μην απογοητευτω.

Για να καταλαβεις ειδα ονειρο οτι ημουν μεσα σε βιντεοπαιχνιδι. Ημουν σε ενα κτηριο μαζι με καμια δεκαρια αλλους και κερδιζε οποιος καταφερνε να σκοτωσει ολους τους υπολοιπους. Και να φανταστει κανεις οτι απο βιντεοπαιχνιδια επαιζα μονο sims και need for speed στην χειροτερη... Παρολαυτα εμεινα προτελευταια -κι αυτο γιατι κρυοβομουνα σε ολο το παιχνιδι-, αλλα στο τελος με σκοτωσε ενα σαφως πιο πεπειραμενο ΒανΝταμοειδες ντερεκι.

Ελπιζω μεχρι το ταξιδι να μου εχει περασει το κρυωμα/ιωση whatever...

Παω να φτιαξω ενα ζεστο...

----------------
Now playing: marsheaux - Promise

10 ευχες

2007-09-27T16:04:00.000+02:00

----------------
Now playing: Chris & Carla - The Stopping-Off Place
via FoxyTunes

Διακοπες, τελος

2007-09-26T23:53:00.000+02:00

Δεν θελω να παω πισω...
Δεν θελω να αρχισω διαβασμα...
Δεν θελω να τελειωσουν οι διακοπες μου...

Κι επειδη ξερω οτι οσο και να μην θελω, δεν μπορω να αποφυγω το αναποφευκτο, μπορω να ζητησω μια τελευταια χαρη πριν φυγω; Να με αποχαιρετησει η Ελλαδα με ηλιο και λιγη ζεστη...

Ζηταω πολλα;

Ενα καφεδακι στον Βαγγελη...

2007-09-20T16:52:00.000+02:00

...και γρηγορα!

Αυτοδυναμο χαος

2007-09-14T01:17:00.000+02:00

Ειναι η πρωτη φορα που θα ψηφισω φετος και ειπα να παρακολουθησω την προεκλογικη περιοδο λιγο πιο προσεκτικα. Εχω ομως καποιες αποριες...

α) Γιατι ειναι ΝΔ και ΠΑΣΟΚ ειναι τοσο σιγουροι για τη νικη τους; Εμ.. συγνωμη κυριοι αν ενοχλουμε, εμεις δεν ψηφιζουμε; Γιατι μιλατε σαν να ειμαστε αποντες; Υποτιθεται οτι προσπαθουν να κερδισουν ψηφους. Λιγη μετριποαθεια δεν βλαπτει. Η δυναμη (για μια τουλαχιστον μερα) ειναι στα δικα μας χερια, οχι στα δικα σας -λεμε τωρα... Τοση σιγουρια και τοση αλαζονεια, εμενα με τρομαζει, μα πανω απ' ολα με εξοργιζει...

β) Μα ποιοι ειναι τελοσπαντων αυτοι που κουνανε τις σημαιουλες στις προεκλογικες ομιλιες; Και καλα καναδυο δεκαετιες πριν το καταλαβαινω. Ο κοσμος ειχε αναγκη ηγετες, ο κοσμος ειχε ηγετες, εβγαινε και τους επευφημουσε. Τωρα, τι ακριβως επευφημουν; Τον Γιωργακη και τον Κωστακη; Ειμαστε σοβαροι; Ασε που δεν καταλαβαινω το νοημα να μιλας σε ενα κοινο που δεν ακουει αυτα που λες γιατι ουρλιαζει ολη την ωρα αλλα και γιατι δεν το ενδιαφερει τι λες αφου ο,τι και να πεις εχει ηδη αποφασισει οτι θα σε ψηφισει. Ποιο το νοημα λοιπον;

γ) Υπαρχει πραγματικα κοσμος που ψηφιζει ΛΑΟΣ; Σε τι κοινωνια ζω...

δ) Ποιο ακριβως μερος της ιδεολογιας των Αριστερων κομματων ειναι που επιτασσει στις συντροφισσες να βγαινουν στον προεκλογικο αγωνα με παρουσιαστικο χειροτερο απο αυτη της Μαριας της Ασχημης;

ε) Ο Παπαθεμελης ακομα να μαθει οτι στην Ελλαδα κανεις δεν πηγε μπροστα 'με τον σταυρο στο χερι'...;

Bush's Library destroyed by flood

2007-09-09T13:33:00.000+02:00

Crawford, Texas (AP) June 11, 2007

A tragic flood this morning destroyed the personal library of President George W. Bush. The flood began in the presidential bathroom where both of the books were kept.

Both of the books have been lost.

A presidential spokesperson said the president was devastated, as he had almost finished coloring the second one.

Μας απειλειτε κ. Καραμανλη;

2007-09-08T01:37:00.000+02:00

Δηλαδη αν δεν βγει αυτοδυναμη η νεα κυβερνηση παμε ξανα εκλογες. Και πρεπει για καποιο λογο αυτο να μας τρομαξει; Ψηφιστε με αλλιως... Αλλιως τι;

Μεγαλη αλαζονεια εδειξαν στο debate τα δυο μεγαλα κομματα. Η αυτοπεποιθηση ειναι αρετη, αλλα οταν ξεπερναει τα ορια γινεται επικινδυνη. Μηπως να τους κοβαμε την φορα σιγα σιγα;

Εχουν ξεχασει προφανως ΝΔ και ΠΑΣΟΚ οτι η εξουσια δινεται απο τον λαο, δεν την παιρνουν τα ιδια αυτοβουλως και κυριως δεν εχουν κανενα δικαιωμα να την μοιραζουν αυτοβουλως. Και δυστυχως μοιαζει να το χουμε ξεχασει κι εμεις. Μοιαζουμε να μην εχουμε αισθηση της δυναμης που εχουμε στα χερια μας. Ξεχναμε οτι το κρατος ειμαστε εμεις, και οτι τα κομματα, οι κυβερνησεις δεν ειναι παρα τα εκτελεστικα οργανα τη βουλησης των πολιτων.

'Πολιτικη ειναι τα καμενα σπιτια μας'

2007-09-08T00:23:00.000+02:00

Ο Φωτης Γεωργελες στο EDITO της Athens Voice με καλυπτει απολυτα:

" ... Όταν καίγεται ο τόπος σου, όταν πεθαίνουν τόσοι άνθρωποι, τόσο άδικα, όσοι μιλάνε, όσοι γράφουν, οι πολίτες αυτής της χώρας, έχουν υποχρέωση ν’ αφήσουν την οργή και την αγανάκτηση που δικαιολογημένα νιώθουν, στα θύματα. Kαι οι ίδιοι, για μια φορά, ίσως πρώτη, ψυχρά, ορθολογικά να σκεφτούν. Nα αναλύσουν, να μάθουν, να καταλάβουν. Nα σκεφτούν πολιτικά, να ξαναγίνουν δηλαδή πολίτες.

Mόνο σε τέτοιες στιγμές καταστροφής καταλαβαίνουμε ότι η πολιτική δεν είναι σουίπ-στέικ, νούμερα, γκάλοπ, πονταρίσματα στο δικό μας άλογο, στοιχήματα με απόδοση. Ότι η πολιτική είναι ο τόπος μας, τα καμένα σπίτια μας, οι άνθρωποί μας που αναγνωρίζονται από το DNA πεταμένοι σε φορτηγά-ψυγεία, η καθημερινή ζωή μας, οι άσπρες στάχτες που μαζεύουμε απ’ τα απλωμένα ρούχα στο μπαλκόνι, η κατάθλιψη που βουβή πιέζει το στήθος μας στις καθημερινές διαδρομές στους δρόμους της πόλης. Mόνο όταν η ορθολογική σκέψη και η πραγματική πολιτική επιστρέψει στη ζωή μας, θ’ αρχίσει να φαίνεται ένας δρόμος στο σημερινό αδιέξοδο."

Soundtrack: Heaven's on fire - Luke

Rock Werchter 2007 - 4 μερες μουσικη

2007-09-07T18:01:00.000+02:00

Για αρχη το line-up (170 euros all included):

Day 1:

Main Stage: Billy Talent, Zornik, My Chemical Romance, Marilyn Manson, Bjork, Muse

Pyramid Marquee: Milow, Air Traffic, Air, Rufus Wainwright, Beastie Boys, Dr. Lektroluv

Day 2:

Main Stage: The Van Jets, Enter Shikari, Kings of Leon, Kaiser Chiefs, Bloc Party, Queens of the Stone Age, Arctic Monkeys, Pearl Jam

Pyramid Marquee: Jason Mraz, Oi Va Voi, Joan As Policewoman, Sioen, Lily Allen, Admiral Freebee, Satellite Party, Gabriel Rios

Day 3:

Main Stage: Heideroosjes, Razorlight, Amy Winehouse, Snow Patrol, The Killers, Peter Gabriel, Keane, The Chemical Brothers

Pyramid Marquee: The Bravery, The Hold Steady, Blonde Redhead, Klaxons, Goose, Arno, The Good, the Bad and the Queen, LCD Soundsystem

Day 4:

Main Stage: !!!, Mastodon, The Kooks, Interpol, Incubus, Metallica, Faithless

Pyramid Marquee: Stijn, Cold War Kids, Maximo Park, John Legend, Frank Black, Damien Rice, The Australian Pink Floyd Show, Tori Amos

p.s. με bold ειναι αυτα που παρακολουθησα...

[more to come...]

Η ελπιδα πεθαινει τελευταια;

2007-09-04T02:16:00.000+02:00

Βλεποντας ειδησεις, διαβαζοντας εφημεριδες και blogs τις τελευταιες μερες διεπιστωσα οτι η ελπιδα οχι μονο δεν πεθαινει τελευταια, αλλα καηκε πρωτη πρωτη στις φετινες πυρκαγιες.

Γκρινια, γκρινια, μιζερια παντου και γκρινια. Ολα μαυρα, ολα στραβα, ολα υποπτα. Τα επιδοματα ειναι μεσο εξαγορας ψηφων. Δεν γινονται ελεγχοι. Δωθηκαν πολυ γρηγορα. Δωθηκαν σε λαθος ατομα. Ειναι πολλα τα χρηματα. Ειναι λιγα.

Ε λοιπον και ελεγχοι να γινονταν, και περισσοτερα χρηματα να εδιναν παλι θα υπηρχε γκρινια και καχυποψια. Τιποτα, μα τιποτα, μα τιποτα δεν θα μας ικανοποιουσε σε αυτη τη φαση. Λειτουργει το κρατος, μειωνεται η γραφειοκρατια, δινονται αποζημιωσεις. Ολα ειναι μερος του προεκλογικου σοου.

Μονο μιζερια και γκρινια. Εχω βαρεθει να διαβαζω εφημεριδες, blogs, να βλεπω ειδησεις. Και μονο απο αυτους που ειναι απ' εξω. Αυτους που παντα ειναι απ' εξω αλλα παντα εχουν ενα λογο για ολα. Που κρινουν απο το βολεμα του καναπε.

Απο την αλλη βλεπω τους κατοικους αυτων των περιοχων που καταστραφηκαν που μικροι μεγαλοι φαινονται ετοιμοι να ξαναχτισουν τη ζωη τους, που δεν σπαταλανε το χρονο τους σε κριτικη και γκρινια. Εχουν αλλες προτεραιοτητες. Και σ'αυτους τους ανθρωπους που εχουν τοσο δρομο μπροστα τους πιο πολυ απ'ολα χρειαζονται να τους πει καποιος οτι ολα θα πανε καλα, οτι δεν ειναι ολα τοσο τραγικα, οτι η ελπιδα ακομα δεν εχει πεθανει. Μα αυτοι που το κανουν αυτο δεν βγαινουν ουτε σε καναλια, ουτε σε εφημεριδες. Εχουν πιο σοβαρα πραγματα να κανουν.

Soundtrack: Γελα ψυχη μου - Μελινα Κανα

Amnesty International Report 2007

2007-07-08T15:07:00.000+02:00

Ισχυρές κυβερνήσεις και ένοπλες ομάδες υποδαυλίζουν εσκεμμένα το φόβο για να διαβρώσουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και να δημιουργήσουν έναν όλο και πιο πολωμένο και επικίνδυνο κόσμο, δήλωσε η Διεθνής Αμνηστία παρουσιάζοντας την Ετήσια Έκθεση 2007, την ετήσια αποτίμηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων σε ολόκληρο τον κόσμο.

«Με κοντόφθαλμες, φοβοκάπηλες και διχαστικές πολιτικές, οι κυβερνήσεις υπονομεύουν το κράτος δικαίου και τα ανθρώπινα δικαιώματα, τροφοδοτούν το ρατσισμό και την ξενοφοβία, διχάζουν κοινότητες, ενισχύουν τις ανισότητες και σπέρνουν τους σπόρους για περισσότερη βία και συγκρούσεις», υπογράμμισε η Αϊρίν Χαν, Γενική Γραμματέας της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Η πολιτική του φόβου τροφοδοτεί μια δίνη καταπατήσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, στην οποία κανένα δικαίωμα δεν είναι απαραβίαστο και κανένας άνθρωπος δεν είναι ασφαλής».

«Ο 'πόλεμος κατά της τρομοκρατίας' και ο πόλεμος στο Ιράκ, με μακρύ κατάλογο καταπατήσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, έχουν δημιουργήσει βαθιές διαχωριστικές γραμμές που ρίχνουν βαριά σκιά στις διεθνείς σχέσεις και δυσκολεύουν έτσι ακόμη περισσότερο την επίλυση των συγκρούσεων και την προστασία των αμάχων».

Σημαδεμένη από τη δυσπιστία και το διχασμό, η διεθνής κοινότητα υπήρξε συχνά το 2006 ανίκανη ή άβουλη μπροστά σε μεγάλες κρίσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τόσο σε ξεχασμένες συγκρούσεις όπως αυτές στην Κολομβία, τη Σρι Λάνκα και την Τσετσενία, όσο και στις πασίγνωστες συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή.

Ο ΟΗΕ χρειάστηκε εβδομάδες να βρει τη θέληση να ζητήσει κατάπαυση πυρός στη σύρραξη του Λιβάνου, όπου έχασαν τη ζωή τους περίπου 1.200 άμαχοι. Η διεθνής κοινότητα δεν είχε το κουράγιο να αντιμετωπίσει την καταστροφική για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατάσταση που οφείλεται στους σοβαρούς περιορισμούς της ελευθερίας μετακίνησης των Παλαιστινίων στα Κατεχόμενα Εδάφη, στις απερίσκεπτες επιθέσεις του ισραηλινού στρατού και στις φατριαστικές μάχες ανάμεσα σε παλαιστινιακές ομάδες.

«Το Νταρφούρ του Σουδάν είναι ανοιχτή πληγή στην παγκόσμια συνείδηση. Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ πάσχει από έλλειψη εμπιστοσύνης και από τη διπροσωπία των πιο ισχυρών μελών του. Η κυβέρνηση του Σουδάν εμπαίζει τον ΟΗΕ με συνεχείς υπεκφυγές. Στο μεταξύ, 200.000 άνθρωποι έχουν χάσει τη ζωή τους,

περισσότεροι από δεκαπλάσιοι έχουν εκτοπιστεί, ενώ οι επιθέσεις των πολιτοφυλακών εξαπλώνονται πλέον στο Τσαντ και την Κεντροαφρικανική Δημοκρατία», τόνισε η κυρία Χαν.

Οι ένοπλες ομάδες, που ανθούν σε αυτό το τόξο της αστάθειας, που εκτείνεται από τα σύνορα του Πακιστάν μέχρι το Κέρας της Αφρικής, έκαναν επίδειξη δύναμης και διέπραξαν τεράστιες παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

«Αν οι κυβερνήσεις δεν αντιμετωπίσουν τις αδικίες που τρέφουν αυτές τις ομάδες, αν δεν δείξουν αποτελεσματικές ηγετικές ικανότητες ώστε να κάνουν τις ομάδες αυτές να λογοδοτήσουν για τις καταπατήσεις που έχουν διαπράξει και αν δεν είναι έτοιμες να λογοδοτήσουν και οι ίδιες, τότε η πρόγνωση για τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι ολέθρια», είπε η κυρία Χαν.

Στο Αφγανιστάν, η διεθνής κοινότητα και η αφγανική κυβέρνηση χαράμισαν την ευκαιρία να δημιουργήσουν ένα αποτελεσματικό κράτος που να είναι βασισμένο στα ανθρώπινα δικαιώματα και στο κράτος δικαίου, εγκαταλείποντας έτσι τους ανθρώπους στη χρόνια ανασφάλεια, τη διαφθορά και τους αναγεννημένους Ταλιμπάν. Στο Ιράκ, οι δυνάμεις ασφαλείας υποκίνησαν τη σεχταριστική βία αντί να τη συγκρατήσουν, το δικαστικό σύστημα αποδείχτηκε οικτρά ανεπαρκές, ενώ οι χειρότερες πρακτικές του καθεστώτος του Σαντάμ -τα βασανιστήρια, οι άδικες δίκες, η θανατική ποινή και οι ατιμώρητοι βιασμοί- ζουν και βασιλεύουν.

«Σε πολλές χώρες, οι πολιτικές αποφάσεις που οδηγούνται από το φόβο τροφοδοτούν τις διακρίσεις, μεγαλώνουν το χάσμα ανάμεσα στους φτωχούς και τους πλούσιους, σε 'αυτούς' και 'εμάς' και αφήνουν απροστάτευτους τους πιο περιθωριοποιημένους ανθρώπους», υπογράμμισε η κυρία Χαν.

Στην Αφρική και μόνο, εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι εκδιώχτηκαν από τα σπίτια τους χωρίς τις οφειλόμενες διαδικασίες, χωρίς αποζημίωση και χωρίς να τους δοθεί εναλλακτικό κατάλυμα - συχνά στο όνομα της προόδου και της οικονομικής ανάπτυξης.

Οι πολιτικοί εκμεταλλεύτηκαν το φόβο της ανεξέλεγκτης μετανάστευσης για να δικαιολογήσουν αυστηρότερα μέτρα εναντίον των προσφύγων και όσων ζητούν άσυλο στη Δυτική Ευρώπη, ενώ οι μετανάστες εργαζόμενοι έμειναν απροστάτευτοι και έγιναν αντικείμενο εκμετάλλευσης σε ολόκληρο τον κόσμο, από τη Νότια Κορέα ως τη Δομινικανή Δημοκρατία.

Το χάσμα μεταξύ μουσουλμάνων και μη βάθυνε, καθώς τροφοδοτείται από τις γεμάτες διακρίσεις αντιτρομοκρατικές στρατηγικές των δυτικών χωρών. Αυξήθηκαν σε ολόκληρο τον κόσμο τα κρούσματα ισλαμοφοβίας, αντισημιτισμού, μισαλλοδοξίας και επιθέσεων εναντίον θρησκευτικών μειονοτήτων.

Την ίδια στιγμή, ήταν πολύ διαδεδομένα στη Ρωσία τα εγκλήματα μίσους εναντίον αλλοδαπών, ενώ ο διαχωρισμός και αποκλεισμός της κοινότητας των Ρομά ήταν ανεξέλεγκτος σε ολόκληρη την Ευρώπη, γεγονότα που δείχνουν την κραυγαλέα παράλειψη των ηγεσιών να καταπολεμήσουν το ρατσισμό και την ξενοφοβία.

«Η αυξανόμενη πόλωση και οι οξυμένοι φόβοι για την εθνική ασφάλεια συρρίκνωσαν τα περιθώρια για ανεκτικότητα και έκφραση αντίθετης άποψης. Σε ολόκληρο τον κόσμο, από το Ιράν ως τη Ζιμπάμπουε, το 2006 φιμώθηκαν πολλές ανεξάρτητες φωνές για τα ανθρώπινα δικαιώματα», ανέφερε η κυρία Χαν.

Η ελευθερία της έκφρασης φιμώθηκε με διάφορους τρόπους, με την ποινική δίωξη συγγραφέων και υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία, με τους φόνους πολιτικών ακτιβιστών στις Φιλιππίνες, με τις συνεχείς παρενοχλήσεις, την παρακολούθηση και συχνά τη φυλάκιση υπερασπιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Κίνα, με τη δολοφονία της δημοσιογράφου Άννας Πολιτκόφσκαγια και νέους νόμους που εποπτεύουν τις μη κυβερνητικές οργανώσεις στη Ρωσία. Το Διαδίκτυο έγινε το νέο πεδίο μάχης στον αγώνα για την ελεύθερη έκφραση αντίθετων απόψεων, καθώς ακτιβιστές συνελήφθησαν και εταιρίες συνέπραξαν με κυβερνήσεις για να περιορίσουν την πρόσβαση στην ηλεκτρονική πληροφορία σε χώρες όπως η Κίνα, το Ιράν, η Συρία, το Βιετνάμ και η Λευκορωσία.

Η παλιομοδίτικη καταστολή πήρε παράταση ζωής κάτω από το μανδύα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας σε χώρες όπως η Αίγυπτος, ενώ γενικόλογοι αντιτρομοκρατικοί νόμοι αποτέλεσαν πιθανή απειλή για την ελευθερία της έκφρασης στη Βρετανία.

Πέντε χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, το 2006 ήρθαν στο φως νέα στοιχεία για τον τρόπο με τον οποίο η κυβέρνηση των ΗΠΑ μεταχειρίζεται τον κόσμο σαν ένα γιγάντιο πεδίο μάχης για τον «πόλεμό» της «κατά της τρομοκρατίας», απάγοντας, συλλαμβάνοντας, κρατώντας αυθαίρετα, βασανίζοντας και μετάγοντας υπόπτους από τη μία μυστική φυλακή στην άλλη σε ολόκληρο τον κόσμο χωρίς να τιμωρείται, μια τακτική που οι ΗΠΑ ονομάζουν «έκτακτες αποδόσεις».

«Τίποτε άλλο δεν έχει δείξει πιο εύστοχα την παγκοσμιοποίηση των παραβιάσεων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων όσο ο 'πόλεμος κατά της τρομοκρατίας' υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και το πρόγραμμά τους των 'έκτακτων αποδόσεων', στο οποίο ενέχονται χώρες τόσο μακρινές μεταξύ τους όσο η Ιταλία και το Πακιστάν ή η Γερμανία και η Κένυα», υπογράμμισε η κυρία Χαν.

«Οι ασύνετες αντιτρομοκρατικές στρατηγικές έχουν κάνει ελάχιστα για να μειώσουν την απειλή της βίας ή να εξασφαλίσουν δικαιοσύνη για τα θύματα της τρομοκρατίας, έχουν όμως κάνει πολλά για να βλάψουν τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου παγκοσμίως».

Η Διεθνής Αμνηστία κάλεσε τις κυβερνήσεις να απορρίψουν την πολιτική του φόβου και να επενδύσουν σε θεσμούς ανθρωπίνων δικαιωμάτων και στο κράτος δικαίου, τόσο σε εθνικό όσο και σε διεθνές επίπεδο.

«Υπάρχουν σημάδια ελπίδας. Οι ευρωπαϊκοί θεσμοί δρομολόγησαν μια πορεία με προορισμό τη διαφάνεια και τη λογοδοσία για τις έκνομες μεταγωγές. Χάρη στην πίεση της κοινωνίας των πολιτών, ο ΟΗΕ συμφώνησε να εκπονήσει μια συνθήκη για τον έλεγχο των συμβατικών όπλων. Σε μια σειρά χωρών, νέοι ηγέτες και νέα κοινοβούλια έχουν την ευκαιρία να αποκαταστήσουν την έλλειψη ηγεσίας που μαστίζει τα ανθρώπινα δικαιώματα τα τελευταία χρόνια. Το νέο αμερικανικό Κογκρέσο θα μπορούσε να πρωτοστατήσει και να δείξει το δρόμο, αποκαθιστώντας το σεβασμό για τα ανθρώπινα δικαιώματα, τόσο στο εσωτερικό των ΗΠΑ όσο και στο εξωτερικό», τόνισε η κυρία Χαν.

«Ακριβώς όπως το φαινόμενο του θερμοκηπίου απαιτεί παγκόσμια δράση βασισμένη στη διεθνή συνεργασία, η αλυσωτή αντίδραση που απειλεί με έκρηξη τα ανθρώπινα δικαιώματα μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με παγκόσμια αλληλεγγύη και σεβασμό για το διεθνές δίκαιο».

Η Ετήσια Έκθεση 2007 σε ηλεκτρονική μορφή: http://thereport.amnesty.org

Η μικρη μας πολη

2007-06-23T04:31:00.001+02:00

Τα μαθηματα και οι εξετασεις τελειωσαν. Τα βιβλια μπαινουν σε κουτες. Εχω ακομα λιγες μερες μεχρι να παω Ελλαδα για τις καλοκαιρινες διακοπες. Ξαφνικα, μετα απο παρα πολυ καιρο βρισκομαι με πολυ ελευθερο χρονο στα χερια μου. Και τι κανω;

Ημερα πρωτη: Αδειαζει το μυαλο απο τις εξετασεις. Κατεβαινω μονη μου για βολτα στην πολη. Χαζευω στο βιβλιοπωλειο. Αγοραζω το Vanity Fair [ελεγα οτι το ειχα βαρεθει, αλλα το αρνηθηκα μολις για ενα μηνα. Τοσο αντεξα!]. Αυτο το τευχος εχει Guest editor o Bono και θεμα την Αφρικη. Το ξεκοκαλιζω παρεα με ενα ζεστο caramel macchiato και skinny blueberry muffin, με Cesaria Evora στα ακουστικα, by the window για να χαζευω τη βροχη αναμεσα στα αρθρα. Ενα απο τα καλυτερα τευχη που εχω διαβασει (η μηπως ειναι επειδη μου ελλειψε;).

Ημερα δευτερη: Παμε Εδινβουργο με τη Δαφνη για επισκεψη στην Κορινα. Ο καιρος μας τα χαλασε. Καυσωνας στην εξεταστικη και με το που δινω το μαθημα η θερμοκρασια πεφτει 10 βαθμους. Παρολ'αυτα τιποτα δεν με ριχνει...

Ημερα τριτη: Πινουμε σακε και τρωμε Ben & Jerry's, ενω προσπαθουμε να σχεδιασουμε την αφιξη του Γιωργου κρυφα απο την Κορινα. Θελει να της κανει εκπληξη. Ημουν σιγουρη οτι η Κορινα τα ειχε καταλαβει ολα, αλλα το σοκ που επαθε μολις τον ειδε ξαφνικα μπροστα της εδειξε το αντιθετο. Μπραβο μου παντως, καταφερα για μια φορα να πω ψεματα χωρις να γελασω... Το highlight της μερας μας: Ποντικι στο σπιτι της Κορινας! Η Κορινα κι εγω την βγαλαμε πανω στους καναπεδες. Οι πιο γενναιοι εψαξαν αλλα δεν το βρηκαν.

Ημερα τεταρτη: Βολτα στο Carlton Hill και στην Ακροπολη του Εδινβουργου. Για καφε στο gay village. Αγορασα και το Εκατο χρονια μοναξιας του Γκαμπριελ Γκαρσια Μαρκες για να το διαβασω στο τραινο. To πρωτο μου λογοτεχνικο για φετος. Ειμαι απαραδεκτη!

Ημερα πεμπτη: Πισω στη μικρη μας πολη. Ειναι ωρα για ψωνια! Πηρα ενα καλοκαιρινο φορεμα απο H&M, λευκα πεδιλα απο Zara, λευκο φουλαρι και ροζ-γκρι τοπ απο Μiss Selfridge. Κοινως κατεληξα στα High Street μαγαζια. Μου ειχαν μεινει αρκετα χρηματα για ξοδεμα οποτε κατευθυνθηκαμε προς παλια πολη, που εχει υπεροχα μαγαζια με vintage ρουχα, μπουτικ, μαγαζακια με δωρα. Δυστυχως δεν βρηκα τιποτα, αλλα και μονο να μπαινεις σε αυτα τα μαγαζια σε ανεβαζει! Οταν ειχαν πλεον κλεισει τα μαγαζια ακολουθησε βολτα διπλα στο ποταμι.

Σημερα: Θελω να διαβασω το βιβλιο μου. Και να φαω στο Evil Eye (το φανκυ, ρεγκε, οτι-να-ναι μπαρ μας που εχει γινει πλεον το δευτερο σπιτι μας). Εχει περιεργα ινδονησιακα φαγητα. Και τεραστιες μεριδες!

Ειναι υπεροχες οι διακοπες!!!

Ενας Μεγαλος Μικρος Πριγκηπας

2007-06-21T22:15:00.000+02:00

Ο μικρος Πριγκηπας κλεινει φετος τα 50 του χρονια. Αλλα αυτο το εχω αναφερει ηδη. Πηρα λοιπον τη γαλλικη εκδοση -ετσι για να φρεσκαρουμε και τα γαλλικα μας- και τη διαβασα. Ιδου τα αποσπασματα που υπογραμμισα, αντεγραψα και σας μεταφερω:

VI
-Un jour, j'ai vus le soleil se coucher quarante-trois fois!
En un peu plus tard tu ajoutais:
-Tu sais... quand on est tellement triste on aime les couchers de soleil...
-Le jour des quarante-trois fois tu etais donc tellement triste?
Mais le petit prince ne repondit pas.

VII
Je connais une planete ou il y a un Monsieur cramoisi. Il n'a jamais respire une fleur. Il n'a jamais regarde une etoile. Il n'a jamais aime personne. Il n'a jamais rien fait d'autre que des additions. Et toute la journe il repete comme toi: 'Je suis un homme serieux! Je suis un homme serieux!' et ca le fait gonfler d'orgueil. Mais ce n'est pas un homme, c'est un champignon!

VIII
...il ne faut jamais ecouter les fleurs. Il faut les regarder et les respirer.

X
-Mais il n'y a personne a juger! (...)
-Tu te jugeras donc toi-meme, lui repondit le roi. C'est le plus difficile. Il est bien plus difficile de se juger soi-meme que de juger autrui. Si tu reussis a bien te juger, c'est que tu es un veritable sage.

XI
Pour les vanteux, les autres hommes sont des admirateurs

XVII
-Ou sont les hommes? reprit enfin le petit prince. On est un peu seul dans la desert...
-On est seul aussi chez les hommes, dit le serpent

XXI
On ne connait que les choses que l'on apprivoise, dit le renard. Les hommes n'ont plus le temps de rien connaitre. Ils achetent des choses toutes faites chez les marchands. mais comme ils n'existe point de marchands d'amis, les hommes n'ont plus d'amis. Si tu veuz un ami, apprivoise-moi!
(...)
Ainsi le petit prince apprivoisa le renard. Et quand l'heure du depart fut proche:
-Ah! dit le renard... Je pleurerai.
-C'est ta faute, dit le petit prince, je ne te souhaitais point de mal, mais tu as voulu que je t'apprivoise...
-Bien sur, dit le renard.
-Mais tu vas pleurer! dit le petit prince.
-Bie sur, dit le renard.
-Alors tu n'y gagnes rien!
-J'y gagne, dit le renard, a cause de la couleur bleu.

Le petit prince s'en fut revoir les roses:
-Vous n'etes pas du tout semblables a ma rose, vous n'etes rien encore, leur dit-il. Personne ne vous a apprivoisees et vous n'avez apprivoise personne. Vous etes comme etait mon renard. Ce n'etait qu'un renard semblable a cent mille autres. Mais j'en fait mon ami, et il est maintenant unique au monde.

-Voici mon secret. Il est tres simple: on ne voit bien qu'avec le coeur. L'essentiel est invisible pour les yeux.

XXV
Mais les yeuz sont aveugles. Il fait chercher avec le coeur.

Soundtrack: La vie en rose - Edith Piaf

crazy english weather...

2007-06-14T21:12:00.001+02:00

it's been a long time...

thank my macro exam for that
it's not like you missed me or something

Με το που τελειωσαν οι εξετασεις αρχισε να βρεχει. Θα ξαναφτιαξει λεει την Κυριακη. Οταν θα χω γυρισει απο Εδινβουργο δηλαδη...

Crazy English Weather
Crazy English Summer

Soundtrack: Crazy English Summer - Faithless

the picture is from flickr, York street, originally uploaded by lisa baker.

Η εκδικηση ειναι ενα πιατο που τρωγεται κρυο

2007-06-07T00:26:00.000+02:00

Θα την πω την αμαρτια μου. Τους περιμενα με το δικαννο τους Αγγλους. Μετα την μεχρι αηδιας εμμονη τους με τους Ολυμπιακους της Αθηνας και την βεβαιοτητα τους οτι θα καταληξουν σε παταγωδη αποτυχια, περιμενα το πρωτο ολισθημα για να γελασω με την ψυχη μου.
Βεβαια το πρωτο ολισθημα ειχε ερθει καιρο τωρα. Με τον προϋπολογισμο που εχει ξεφυγει απο καθε οριο, με την ελλειψη υποδομης για την μετακινηση των ατομων με ειδικες αναγκες, και τωρα με το logo τους.

Με πιανουν οι χαιρεκακιες μου ωρες ωρες (υπαρχει τετοια λεξη);

Μα εχω αδικο; Τι σκεφτονταν τα μεγαλα κεφαλια του marketing του London 2012 οταν σχεδιαζαν αυτο το logo;

Υποτιθεται οτι αυτα τα 4 κομματια αναπαριστουν το 2012. Με λιγη φαντασια ισως. Ειναι γεγονος παντως οτι ουτε οι Αγγλοι το υποδεχτηκαν θερμα. Οι υπογραφες για την αποσυρση και αντικατασταση του ειναι χιλιαδες. Ελπιζω να τo αλλαξουν, γιατι και το χρωμα και το σχεδιο ειναι το λιγοτερο αποκρουστικα. Κι επειδη υπαρχει μια πιθανοτητα να ειμαι Λονδινο τοτε, και μονο που σκεφτομαι να κυκλοφορω σε μια φουξιοκαναρινι πολη με πιανει μια ανατριχιλα...

Τωρα που το σκεφτομαι, ο Φοιβος και η Αθηνα ειναι υψηλη τεχνη μπροστα σε αυτο το αποκορυφωμα καλλιτεχνικης παρακρουσης!

Soundtrack: Something Stupid - Frank Sinatra

πες το κι εγινε!

2007-06-04T01:35:00.000+02:00

Πρεπει να το πω καπου, κι επειδη λειπουν ολοι αποφασισα να εκδηλωθω εδω... Σκεφτομουν λοιπον, πως ξαφνικα τις τελευταιες μερες εχει πεσει πολυς ερωτας γυρω μου -δεν θα μπω σε περισσοτερες λεπτομερειες. Και μου ηρθε στο μυαλο το τραγουδι των Ζικ Ζακ Φυσηξε ερωτας. Και το αμεσως επομενο τραγουδι που μπηκε στο media player ηταν αυτο! Αν σκεφτει κανεις οτι εχω 4.093 τραγουδια περασμενα... what are the odds?

Ωραια, το ειπα, μου φυγε....

Καληνυχτα!

Soundtrack: Φυσηξε ερωτας - Ζικ Ζακ

φωτο: dailycandy

sun sun sun!

2007-06-02T14:39:00.001+02:00

Επιτελους βγηκε ο ηλιος!
Και για πρωτη φορα φετος το θερμομετρο αγγιξε τους 19.3 βαθμους! Που σημαινει τιραντακι, γυαλια ηλιου, βιβλιαρακι και βουρ για διαβασμα κατω απο τον ηλιο!!!

Αντηλιακο μονο δεν εχω... Λες να παθω κανενα εγκαυμα;

Soundtrack: Burnt by the sun - Sophie Solomon

photo by Schmooze*, originally uploaded by imapix.

ΚΑΛΟκαιρι

2007-06-02T04:10:00.000+02:00

κι επειδη μπηκε το καλοκαιρι
κι επειδη στην παραλια δεν με βλεπω να πηγαινω συντομα
ειπα να βαλω το μαγιω μου και να υποδεχτω τον Ιουνιο

η εικονα ειναι της Natasha Law (ναι, ναι, ειναι αδερφη του Jude)

θελω να γινω αυτο που ημουν οταν ηθελα να γινω αυτο που ειμαι τωρα

2007-06-02T02:59:00.001+02:00

Και να που μπηκε το καλοκαιρι. Τι θα κανω φετος; Τιποτα. Δεν θελω να κανω απολυτως τιποτα. Θελω μονο να παρω το αυτοκινητακι μου (το να θυμηθω να οδηγω ειναι βασικη προυποθεση) να παω Ναυπλιο και να φυγω απο εκει μονο οταν ειναι να ξανανεβω Αγγλια. Γινεται;

Ετσι κι αλλιως ολοι θα ναι απασχολημενοι με δουλειες. Εγω καταφερα με απολυτη επιτυχια να σαμποταρω αυτη μου την προσπαθεια. Μετα απο ενα ρεσιταλ υποκρισιας το χειμωνα -ειχα πεισει τον εαυτο μου και τους γυρω μου οτι ο στοχος της ζωης μου ειναι να γινω financial anything- συνειδητοποιησα οτι το να δουλευω 12 ωρες την ημερα για να συμβουλευω πολυεθνικες πως να βγαζουν περισσοτερα κερδη δεν ειναι αυτο ακριβως που ονειρευομουν.

Και τι ονειρευομουν;

Δεν ξερω. Κατι δημιουργικο. Κατι ουσιαστικο.

Οταν ημουν μικρη ειχα διαβασει δυο βιβλια με τις περιπετειες του Ρουλταμπος (Οι δημοσιογραφικες επιτυχιες του Ρουλαμπος και Οι διακοπες του Ρουλταμπος του Ρομπερ Εσκαρπιτ). Ηταν ενας ρεπορτερ, με σωμα στρογγυλο σαν μεγαλη μπαλα και δυο μακρια λεπτα ποδια. Φορουσε θυμαμαι κι εναν μπερε. Ο Ρουλταμπος ηταν ρεπορτερ. Γυρνουσε ολο τον κοσμο για να καλυψει τις πιο περιεργες και αστειες ιστοριες.

Και τοτε το ειχα αποφασισει. Οταν μεγαλωσω θελω να γινω ρεπορτερ! Εβλεπα τους ανταποκριτες απο τα διαφορα πεδια μαχης στην τηλεοραση, τις βομβες να σφυριζουν πανω απο το κεφαλι τους, τις εκρηξεις στο βαθος και εξτασιαζομουν. Αυτη ειναι δουλεια. Να ειμαι στην καρδια των γεγονοτων. Να ειμαι εγω αυτη που φερνει τα νεα στον κοσμο. Να γυρναω ολο τον κοσμο!

Οταν αποφασισα εγω και τα μεγαλα financial corporations οτι ειμαστε καλυτερα απο μακρια κι αγαπημενοι θυμηθηκα το παλιο μου ονειρο. Και καπως ετσι μπηκα στο ραδιοφωνο του πανεπιστημιου. Στην αρχη η δουλεια μου ηταν να βοηθαω στην προετοιμασια των νεων. Μετα απο πολλα παρακαλια καταφεραν να με πεισουν να τα διαβαζω στον αερα. Και απο τοτε κολλησα.

Δεν ξερω αν θα γινω τελικα δημοσιογραφος, ρεπορτερ η κατι τετοιο. Ξερω ομως οτι τουλαχιστον για την ωρα κανω κατι που μου αρεσει. Που μου αρεσει ειπα; Που το λατρευω. Τι ωραια που θα ταν να συνεβαινε το ιδιο και στο μελλον.

Γιατι αν δεν σε ιντριγκαρει, αυτο που κανεις αν δε πας με ορεξη στη δουλεια τοτε τι νοημα εχει;

p.s.: αυτο το καλοκαιρι μαλλον δεν θα δουλεψω. Δουλεψα υπερ του δεοντος το χειμωνα. Δεν δικαιουμαι κι εγω τις διακοπες μου; Πιθανοτατα αυτο θα ειναι το τελευταιο κανονικο μου καλοκαιρι. Ισως ενα απο τα τελευταια πριν αρχισει η φρενηρης καριερα μου που θα μου κατατρωει τον ελευθερο χρονο. Ναι τρεις μηνες ειναι πολλοι. Ναι μπορει να βαρεθω. Ποτε ξανα θα την εχω αυτη την πολυτελεια;

p.s. 2: βεβαια αν οι βαθμοι ειναι σκατα, μαλλον θα πεσω σε καταθλιψη και θα αρχισω να ψαχνω για δουλεια.... αλλα ας μην κακομελεταμε, ε;

sountrack: republic radio 100.3

Για την Αμαλια

2007-06-01T01:25:00.000+02:00

«Ο ασθενής έχει το δικαίωμα του σεβασμού του προσώπου του και της ανθρώπινης αξιοπρέπειάς του.»
(σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 47 του Ν. 2071/ 1992)

«Να γίνουν εξαίρεση οι αλμπάνηδες ρε παιδιά, όχι ο κανόνας...»
(Αμαλία Καλυβίνου, 1977-2007)

Από την ηλικία των οκτώ ετών, η Αμαλία ξεκίνησε να πονάει. Παρά τις συνεχείς επισκέψεις της σε γιατρούς και νοσοκομεία, κανένας δεν κατάφερε να διαγνώσει εγκαίρως το καλόηθες νευρίνωμα στο πόδι της. Δεκαεπτά χρόνια αργότερα, η Αμαλία έμαθε ότι το νευρίνωμα είχε πια μεταλλαχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Για τα επόμενα πέντε χρόνια η Αμαλία είχε να παλέψει όχι μόνο με τον καρκίνο και τον ακρωτηριασμό, αλλά και με την παθογένεια ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας που επιλέγει να κλείνει τα μάτια στα φακελάκια κι επιμένει να κωλυσιεργεί με παράλογες γραφειοκρατικές διαδικασίες. Εκτός από τις ακτινοβολίες και τη χημειοθεραπεία, η Αμαλία είχε να αντιμετωπίσει την οικονομική εκμετάλλευση από γιατρούς που στάθηκαν απέναντί της και όχι δίπλα της. Πέρα από τον πόνο, είχε να υπομείνει την απληστία των ιδιωτικών κλινικών και την ταλαιπωρία στις ουρές των ασφαλιστικών ταμείων για μία σφραγίδα.

Η Αμαλία άφησε την τελευταία της πνοή την Παρασκευή 25 Μαϊου 2007. Ήταν μόλις 30 ετών.

Πριν φύγει, πρόλαβε να καταγράψει την εμπειρία της και να τη μοιραστεί μαζί μας μέσα από το διαδικτυακό της ημερολόγιο. Στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://fakellaki.blogspot.com, η νεαρή φιλόλογος κατήγγειλε επώνυμα τους γιατρούς που αναγκάστηκε να δωροδοκήσει, επαινώντας παράλληλα εκείνους που επέλεξαν να τιμήσουν τον Ορκο του Ιπποκράτη. Η μαρτυρία της συγκίνησε χιλιάδες ανθρώπους, που της στάθηκαν συμπαραστάτες στον άνισο αγώνα της μέχρι το τέλος.

«Ο στόχος της Αμαλίας ήταν να πει την ιστορία της, ώστε μέσα απ' αυτήν να αφυπνίσει όσο το δυνατόν περισσότερους ανθρώπους και συνειδήσεις. Κυρίως ήθελε να δείξει ότι υπάρχουν τρόποι αντίστασης στην αυθαιρεσία και την εξουσία των ασυνείδητων και ανάλγητων γιατρών, αλλά και των γραφειοκρατών υπαλλήλων του συστήματος υγείας.»
(Δικαία Τσαβαρή και Γεωργία Καλυβίνου - μητέρα και αδελφή της Αμαλίας)

Σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 77 του Ν. 2071/1992, θεωρείται πειθαρχικό παράπτωμα για τους γιατρούς του Ε.Σ.Υ:
«Η δωροληψία και ιδίως η λήψη αμοιβής και η αποδοχή οποιασδήποτε άλλης περιουσιακής παροχής, για την προσφορά οποιασδήποτε ιατρικής υπηρεσίας.»

Η Αμαλία Καλυβίνου αγωνίστηκε για πράγματα που θεωρούνται αυτονόητα σε ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος. Δυστυχώς δεν είναι και τόσο αυτονόητα στην Ελλάδα. Συνεχίζοντας την προσπάθεια που ξεκίνησε η Αμαλία, διαμαρτυρόμαστε δημόσια και απαιτούμε:
* ΝΑ ΛΗΦΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ ΜΕΤΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΕΙΑ ΩΣΤΕ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΤΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΙΣΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΠΙΦΕΡΟΥΝ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ

* ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΠΙΟ ΕΥΕΛΙΚΤΟΣ Ο ΚΡΑΤΙΚΟΣ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΜΗ ΘΡΗΝΗΣΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΘΥΜΑΤΑ ΤΩΝ ΧΡΟΝΟΒΟΡΩΝ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΩΝ

* ΝΑ ΕΠΙΒΛΗΘΕΙ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΣΤΗ ΔΙΑΠΛΟΚΗ ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΚΑΙ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟΥ

* ΝΑ ΑΞΙΟΠΟΙΗΘΟΥΝ ΟΙ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΞΕΙ ΣΥΝΕΧΗΣ ΚΑΙ ΑΡΤΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗ ΚΑΤΑΡΤΙΣΗ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΓΙΑΤΡΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ Ε.Σ.Υ.

* ΝΑ ΚΑΘΙΕΡΩΘΕΙ Η ΨΗΦΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΙΑΤΡΙΚΟΥ ΦΑΚΕΛΟΥ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΩΣ, ΩΣΤΕ ΝΑ ΕΠΙΣΠΕΥΔΕΤΑΙ Η ΣΩΣΤΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΙ ΘΕΡΑΠΕΙΑ

ΑΣ ΠΑΨΕΙ ΠΛΕΟΝ Η ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΩΝΤΩΝ, ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΑΔΩΝΟΝΤΑΙ ΟΙ ΓΙΑΤΡΟΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΣΘΕΝΕΙΣ ΠΑΡΑ ΝΑ ΑΜΕΙΒΟΝΤΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΩΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ.

* ΟΧΙ ΑΛΛΑ ΦΑΚΕΛΑΚΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΗ ΓΡΑΦΕΙΟΚΡΑΤΙΑ

* ΟΧΙ ΑΛΛΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ

ΔΙΚΑΙΟΥΜΑΣΤΕ ΔΩΡΕΑΝ ΚΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ. ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ.

Την επόμενη φορά που θα χρειαστεί να δώσετε φακελάκι, μην το κάνετε. Προτιμήστε καλύτερα να κάνετε μια δωρεά. Η τελευταία επιθυμία της Αμαλίας ήταν η ενίσχυση της υπό ανέγερση Ογκολογικής Μονάδας Παίδων
(Σύλλογος Ελπίδα, τηλ: 210-7757153, e-mail: infο@elpida.org, λογαριασμός Εθνικής Τράπεζας: 080/480898-36, λογαριασμός Alphabank: 152-002-002-000-515. Θυμηθείτε να αναφέρετε ότι η δωρεά σας είναι "για την Αμαλία").

ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΦΙΛΩΝ ΤΗΣ ΑΜΑΛΙΑΣ

orisinal: η αλλιως chilling with online games

2007-05-28T00:44:00.000+02:00

Ειχα ορεξη να γραψω κατι σημερα. Αλλα δεν ηξερα τι. Οποτε περασα τον χρονο μου ψαχνοντας για καποιο online παιχνιδι της προκοπης. Οταν ειδα οτι τα περισσοτερα με τρομοκρατουσαν απο τη δυνατη μουσικη που επαιζε οταν ξεκινουσαν θυμηθηκα ενα site που ειχα ανακαλυψει πριν χρονια.
Το orisinal εχει πολλα μικρα και πολυ απλα παιχνιδια. Δεν σε αγχωνουν και μπορεις να τα παιζεις για ωρες. Το ατου τους βεβαια ειναι η μουσικη που παιζει σε καθενα απο αυτα.

My game just loaded!!

Παωωω!

Soundtrack: Θελω να αφεθω - Μιχαλης χατζηγιαννης

Advice, like youth, probably just wasted on the young.

2007-05-24T02:16:00.000+02:00

Μετα απο ενα πολυ συντομο ψαξιμο ανακαλυψα οτι αυτο το τραγουδι εχει μια πολυ ενδιαφερουσα ιστορια. Μικρες πρακτικες συμβουλες που ειναι oh, so true. Τις πιο πολλες τισ ξερουμε ηδη. Wasted or not, -οπως λεει ο τιτλος του ποστ και του αρθρου της Chicago Tribune απο το οποιο προερχονται οι στιχοι του τραγουδιου- αυτες οι συμβουλες αξιζουν την προσοχη μας, και γιατι οχι την υιοθετηση τους. Enough said.

Baz Lurmann - Everybody's free (to wear suncsreen)

Ladies and Gentlemen of the class of ’97
Wear Sunscreen

If I could offer you only one tip for the future,
sunscreen would be it.
The long term benefits of sunscreen have been proved by scientists,
whereas the rest of my advice has no basis more reliable than my own meandering experience
I will dispense this advice now.

Enjoy the power and beauty of your youth, oh nevermind,
you will not understand the power and beauty of your youth until they've faded.
But trust me, in 20 years you’ll look back at photos of yourself
and recall in a way you can’t grasp now, how much possibility lay before you
and how fabulous you really looked,
you are not as fat as you imagine.

Don’t worry about the future, or worry, but know that worrying is as effective as trying to solve an algebra equation by chewing bubblegum.
The real troubles in your life are apt to be things that never crossed your worried mind, the kind that blindside you at 4pm on some idle Tuesday.

Do one thing everyday that scares you

Sing

Don’t be reckless with other people’s hearts,
don’t put up with people who are reckless with yours.

Floss

Don’t waste your time on jealousy, sometimes you’re ahead, sometimes you’re behind,
the race is long, and in the end, it’s only with yourself.

Remember the compliments you receive, forget the insults,
if you succeed in doing this, tell me how.

Keep your old love letters, throw away your old bank statements.

Stretch

Don’t feel guilty if you don’t know what you want to do with your life,
the most interesting people I know didn’t know at 22
what they wanted to do with their lives,
some of the most interesting 40 year olds I know still don’t.

Get plenty of calcium.

Be kind to your knees, you’ll miss them when they’re gone.

Maybe you’ll marry, maybe you won’t, maybe you’ll have children, maybe you won’t,
Maybe you’ll divorce at 40,
Maybe you’ll dance the funky chicken on your 75th wedding anniversary
What ever you do, don’t congratulate yourself too much or berate yourself either
Your choices are half chance, so are everybody else’s.
Enjoy your body, use it every way you can, don’t be afraid of it,
or what other people think of it, it’s the greatest instrument you’ll ever own

Dance, even if you have nowhere to do it but in your own living room.

Read the directions, even if you don’t follow them.

Do not read beauty magazines, they will only make you feel ugly.

Get to know your parents, you never know when they’ll be gone for good.

Be nice to your siblings, they are the best link to your past
and the people most likely to stick with you in the future.

Understand that friends come and go, but for the precious few you should hold on.
Work hard to bridge the gaps in geography and lifestyle because the older you get,
the more you need the people you knew when you were young.

Live in New York City once, but leave before it makes you hard,
Live in Northern California once, but leave before it makes you soft.

Travel.

Accept certain inalienable truths, prices will rise, politicians will philander,
you too will get old, and when you do you’ll fantasize that when you were young
prices were reasonable, politicians were noble and children respected their elders.

Respect your elders.

Don’t expect anyone else to support you. Maybe you have a trust fund,
Maybe you have a wealthy spouse; but you never know when either one might run out.

Don’t mess too much with your hair, or by the time you're 40, it will look 85.

Be careful whose advice you buy, but, be patient with those who supply it.
Advice is a form of nostalgia,
dispensing it is a way of fishing the past from the disposal, wiping it off,
painting over the ugly parts and recycling it for more than it’s worth.

But trust me on the sunscreen

Happy Birthday to me!

2007-05-21T10:50:00.000+02:00

Και ναι, ειμαι πλεον 20! Ειναι λιγο τρομακτικο... Αλλα δεν με νοιαζει γιατι σημερα ειναι τα γενεθλια μου!!!!

Joyeux Anniversaire Petit Prince

2007-05-19T18:52:00.000+02:00

Ο μικρος πριγκηπας κλεινει τα 60 του χρονια, κι εγω για να το γιορτασω παρηγγειλα την γαλλικη εκδοση. Ο καλυτερος τροπος να φρεσκαρω τα γαλλικα μου.

Soundtrack: Air - Once upon a time

does this offend you? censorship offends me

2007-05-19T03:11:00.000+02:00

Στην αρχη τον βλεπαμε και γελουσαμε. Λεμε δεν γινεται να τον παιρνει κανεις στα σοβαρα. Κι ομως, αυτος ο ανθρωπος που τον βλεπαμε μονο για να σπασουμε πλακα, να δουμε ποσο μακρια θα φτασει η φαντασια του και τι νεα θεωρια συνομωσιας θα σκαρφιστει αρχισε να γινεται επικινδυνος. Ο Λιακοπουλος -ελα που δεν καταλαβες οτι σ'αυτον αναφερομαι- ειναι ο ορισμος της εθνικιστικης υπεροψιας που μονο δεινα μπορει να προκαλεσει. Και τωρα το εκανε παλι το θαυμα του. Μονο που τωρα το γελιο μας παγωσε. Μηνυση κατα blog aggregator επειδη φιλοξενησε αλλο blog με υβριστικα σχολια για την αυτου εξοχοτητα. Διαβαζω οτι o ιδιοκτητης του εν λογω site εχει καταστραφει οικονομικα, οτι εχει μεινει χωρις δουλεια. Ειμαστε με τα καλα μας;
Κι εγω που νομιζα οτι τον Λιακοπουλο δεν τον παιρνει κανεις στα σοβαρα. Να που η ελληνικη δικαιοσυνη με διεψευσε. Περιτρανα!
Διαβαζα πριν μερες το κειμενο της Διεθνους Αμνηστιας για την ελευθερια του λογου. Με λυπη μου βλεπω οτι ισως και να μη διαφερουμε τοσο πολυ απο χωρες οπως το Βιετναμ, την Κινα. Εκει διωκονται γιατι εξεφρασαν αποψεις κατα του καθεστωτος. Στην Ελλαδα διωκεσαι γιατι εξεφρασες αποψη κατα του.. Λιακοπουλου.

Και μη χειροτερα!

P.S. 1 Για οποιον θελει να υπογραψει
P.S. 2 Oh shit! Λες να με μπαγλαρωσουν κι εμενα;

Soundtrack: Mad World - Gary Jules

20

2007-05-19T01:52:00.001+02:00

ως εδω λοιπον
δεν εχει δικαιολογιες
[μεγαλωσες μικρο]
τερμα η εφηβεια και τα αλλοθι που μου χαριζε
20
στρογγυλος αριθμος
γυαλιστερος
[πειραζει που με τρομαζει;]
κι ομως ειναι μονο ενας αριθμος, τι αλλαζει σε μια μερα;
τι μπορει να αλλαξει σε μια μερα;

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Να με χαιρεστε!!!

μια κουταλια νερο...

2007-05-19T01:17:00.000+02:00

Οταν εδινα εξετασεις οδηγησης, την πρωτη φορα κοπηκα. Και η αληθεια ειναι οτι το πηρα λιγο βαρεια. Τι λιγο δηλαδη... Θυμαμαι τον καθηγητη μου: 'Εσενα αν γινεις πολιτικος πρεπει να σε βαλουν να διαχειριζεσαι κρισεις. Θα μας καταστρεψεις...
Δεν θα σχολιασω το γεγονος οτι μεχρι κι αυτος ηταν σιγουρος οτι θα γινω πολιτικος (τι μανια κι αυτη...). Αλλου θελω να επικεντρωθω: Στην παντελη ανικανοτητα μου να χειριζομαι καθε ειδους κριση, μικρη η μεγαλη. Ο δασκαλος οδηγησης ηταν ο πρωτος που εκανε την διαπιστωση. 'Η ο πρωτος που ειχε το θαρρος να μου το πει. Και σημερα, για αλλη μια φορα επιβεβαιωθηκε.
Δεν εχει σημασια αν το προβλημα ειναι μικρο η μεγαλο. Ευκολο η δυσκολο. Αρκει και η πιο μικρη αναποδια για να κολλησω. Θα σπαταλησω ολο μου το χρονο στο να αναλυσω ποσο τραγικη ειναι η κατασταση μου! Μα, γιατι μου συνεβη τωρα αυτο; Ειναι μια στιγμη πανικου, εκει που ανακαλυπτω οτι τα πραγματα πηγαν πολυ στραβα. Μια στιγμη που μπορει να κρατησει και ωρες. Και μονο αφου τελειωσει αυτη η διαδικασια μεμψιμοιριας θα κατσω να λυσω το προβλημα. Του οποιου η λυση ηταν μπροστα μου απο την αρχη. Με κοιταζε στα ματια. Μου φωναζε... Μη σου πω οτι καθοταν και με κοιτουσε και γελουσε βλεποντας με να χανομαι στην απογνωση μου.
Ας ειναι.
Να ζητησω συγγνωμη απο αυτους που ταλαιπωρησα σημερα με τα ανουσια αγχη μου!

Soundtrack: Walk in the sky - Bonobo

photo from Christa Kreeger Bowden

Jay Jay Johanson

2007-05-16T02:15:00.000+02:00

Εχω ενα παραπονο. Οσο και να μ'αρεσει η μουσικη, οσο και να την ψαχνω, παντα μενω πισω. Αλλα που και που ανακαλυπτω κατι διαμαντακια που οι περισσοτεροι δεν τα ξερουν και χαιρομαι μονη μου! Ετσι και τωρα. Μολις ακουσα το καινουριο cd του Σουηδου Jay Jay Johanson με τιτλο The Long Term Physical Effects Are Not Yet Known.
Τωρα κανονικα θα επρεπε να ακολουθησει αναλυση, περι τι ειδους προκειται, τι επιρροες εχει η μουσικη του κλπ. Ναι, αλλα ειπαμε. Δεν ειμαι και τοσο σχετικη. Θα αρκεστω στο να πω οτι ανηκει στο ειδος της trip hop. Τι σημαινει αυτο; Αγγλια. Ανοιξιατικη μερα. Να βρεχει μονοτονα. Να χεις κολλησει το προσωπο σου πανω στο παραθυρο και να χαζευεις τη θεα μεσα απο τις σταλες που πεφτουν στο θολο τζαμι. Αυτο ειναι ο Jay Jay Johanson για μενα. Η moody μουσικη που συμβαδιζει απολυτα με τον καιρο και τη διαθεση μου.

Και αυτη τη φορα Χαρη μου, το βρηκα μονη μου! =)

Soundtrack: Jay Jay Johanson - She doesn't live here anymore

τι ειναι παλι;

2007-05-13T18:17:00.000+02:00

η ανοιξη;
η βροχη;
το διαβασμα;

τιποτα απ' ολα αυτα...

και παλι δεν μπορω να το εξηγησω
που εχω χαθει τον τελευταιο καιρο;

[και, οχι, δεν ειμαι ερωτευμενη!]

δεν ξερω τι θελω...

θελω να φυγω απο δω για λιγο
μονο να βρεθω για λιγο στην παραλια μας
για ενα βραδυ

και μετα ολα θα ειναι ενταξει

μονο ενα βραδυ γαμωτο...

και μετα ολα ενταξει

Soundtrack: Love theme from Cinema Paradiso - Ennio Morricone

Ακου ΛεΠεν ο Σαρκοζι...

2007-05-13T04:02:00.000+02:00

Ε, δεν γινεται να εχουν μιλησει οοοολοι για τις γαλλικες εκλογες κι εγω που ελιωνα ωρες στη βιβλιοθηκη τους τελευταιους μηνες διαβαζοντας για τα politics της Γαλλιας να μην εχω μιλησει ακομα! Και πολυ αργησα. Αλλα θα αργησω λιγο ακομα γιατι νυσταζω τωρα και δεν προκειται να κατσω να το αναλυσω το θεμα.

Kι εγω Σεγκολενικη ημουν αλλα λιγο πριν το δευτερο γυρο αλλαξα γνωμη. Για δυο λογους. Πρωτον γιατι στο ντιμπειτ εδειξε ποσο ανετοιμη ειναι να αναλαβει ενα τοσο σοβαρο ποστο (πολλα απο τα επιχειρηματα της βασιζονταν σε ανακριβη στοιχεια, how credible is that?) και δευτερον γιατι κανοντας μια βολτα στο blogspace ειδα οτι ολοι ηταν φανατικα υπερ της σοσιαλιστριας. Και επειδη μου τη δινει να ειμαι με τη μαζα, ειπα να κανω τη διαφορα (Αυτο κι αν ειναι πολιτικο κριτηριο!)

Θα επιστρεψω με επιχειρηματα...

p.s. Βασικα, τωρα που το σκεφτομαι ξερεις τι υποψιαζομαι; Οτι με το να υποστηριζουμε τοσο φανατικα την Σεγκο, προσπαθουμε να γλιτωσουμε απο τις τυψεις για την συντηρητικη κυβερνηση που μας κυβερνα. Την ειδαμε ξαφνικα ολοι σοσιαλιστες, αλλα η Ν.Δ. 3% ειναι μπροστα...

mrs brightside and politics

2007-05-11T10:43:00.000+02:00

Εχω αρχισει να καταλαβαινω γιατι διαλεξα να σπουδασω politics. Η πολιτικη συμβαδιζει απολυτα με την ιδιοσυγκρασια μου. Πολλες φορες πιανω τον εαυτο μου να συμπεριφερεται σαν την αντιπολιτευση σε προεκλογικη περιοδο. Θα κανω αυτο! Απο αυριο θα κανω εκεινο! Μια νεα εποχη ξεκιναει με την καινουρια εβδομαδα! Τελος τα λαθη του παρελθοντος!

Το χειροτερο βεβαια δεν ειναι οι υποσχεσεις που ξερω σχεδον παντα οτι δεν θα κρατησω. Το χειροτερο ειναι οτι εχουν αποδεκτη εμενα.

Policy space no. 1 - health: Θα αρχισω διαιτα, θα πινω καθε πρωι ενα φυσικο χυμο λεμονι, θα κοψω το αλκοολ, τις σοκολατες, τους καφεδες, τις διπλες μεριδες... Α, ναι. Και το κορυφαιο: θα αρχισω γυμανστηριο/yoga/capoeira...

Policy space no.2 - personal life: θα σταματησω να κανω κρυα αστεια, θα παρω τον μαθηματικο μου τηλεφωνο, θα προσπαθησω να θυμαμαι τα ονοματα των ατομων που γνωριζω, θα γινω πιο φιλικη/προσιτη, θα σταματησω να γελαω τοσο πολυ...

Policy space no. 3 - personal development: θα διαβασω σοβαρα, θα παιρνω τον Economist καθε βδομαδα, θα στειλω αιτησεις για δουλεια, θα πηγαινω σε ολα τα μαθηματα, θα διαβαζω εφημεριδες σε καθημερινη βαση...

Αποφασεις που θα παραμεινουν υποσχεσεις. Στην σφαιρα του φανταστικου. Των οποιων η μονη χρησιμοτητα ειναι η στιγμιαια ικανοποιηση που προσφερει η συνειδητοποιηση οτι εχω τουλαχιστον την προθεση να κανω οοοολα αυτα τα ωραια πραγματα.

Soundtrack: Hasta Siempre - Nathalie Cardone

Sunset & Sunrise 7

2007-05-10T03:18:00.000+02:00

Ουτε παραγγελια να το ειχα κανει. Μολις πριν απο λιγο αναρωτιομουν ποτε θα βγαλει ο Αλεξανδρος Χριστοπουλος καινουρια συλλογη και τι ανακαλυψα; Oh yes! Οχι μονο βγαινει καινουριο Sunset & Sunrise (το εβδομο κατα σειρα) αλλα βγαινει και την ημερα των γενεθλιων μου. No wonder what my birthday gift will be...!

Soundtrack: Moments in Love - Anne Dudley

Film - Alarm

2007-05-10T03:00:00.000+02:00

Μολις ειδα το καινουριο του video clip και δηλωνω ενθουσιασμενη! Το αγαπημενο μου κομματι απο το Angel B εγινε video clip. To video clip εχουν σκηνοθετησει οι White Room, οι οποιοι αν και παντα εχουν πολυ φρεσκα και πρωτοτυπα video clips, αυτη τη φορα καταφεραν μια απο τις καλυτερες δουλειες τους. Πολυ artistic, πολυ ξεχωριστο, πολυ Film!

Υ.Γ. το συγκεκριμενο τραγουδι το εμαθα μεσα απο το last chance remix του Δημητρη Παπασπυροπουλου. Ανεβαζει πολυ το κομματι, και οπως θα λεγε κι ο Χριστοπουλος, 'ειναι μια απο αυτες τις περιπτωσεις που η διασκευη ξεπερναει το πρωτοτυπο' (βεβαια ο συγκεκριμενος το λεει για ολα τα remixes...). Επιβαλλεται να το ακουσετε!

Y.Γ. 2 και τωρα που το θυμηθηκα... Ποτε βγαζει καινουρια συλλογη ο Χριστοπουλος; Μου λειπει ενα Sunset & Sunrise... Πλησιαζει καλοκαιρι (λεμε τωρα...) και χρειαζομαι ενα soundtrack!

soundtrack: Film - Alarm (last chance remix)

Τι γραφεις οταν δεν εχεις τι να γραψεις;

2007-05-08T20:46:00.000+02:00

Τιποτα. Και ξερεις κατι; Ακομα κι οταν εχεις πολλα να γραψεις η να πεις καμια φορα ειναι καλυτερα να μη λες τιποτα.

Soundtrack: Yann Tiersen - Comptine d'un autre ete

[photo from http://www.zlatasart.com/peoplebw.htm]

Υπερηφάνεια είναι αυτό που έχουμε εμείς. Ματαιοδοξία είναι αυτό που έχουν οι άλλοι.

2007-05-03T02:09:00.003+02:00

Τι πιο ευκολο; Τι καλυτερο για να ανεβασεις την αυτοπεποιθηση σου; Οταν κανεις ολους του αλλους να δειχνουν μικροτεροι, φαινεσαι ψηλοτερος. Τι πιο ευκολο λοιπον απο το να καθεσαι, και με ολη την αλλαζονεια που σε διακρινει να κρινεις οτι πεταει και οτι περπαταει. Και καλα να το κανεις για πλακα. Και ποιος δεν εχει υποπεσει στο αμαρτημα του κουτσομπολιου; Αλλα απο ενα σημειο και μετα καπου χανονται οι διαχωριστικες γραμμες. Το αστειο και το σοβαρο μπλεκονται κι βρισκεσαι εσυ μεσα σε αυτο το κουβαρι του οποιου την υπαρξη ομως αγνοεις.
Ναι, τιποτα πιο ευκολο και τιποτα πιο ηλιθιο απο το να κρινεις. Να κρινεις χωρις να γνωριζεις καταστασεις, παραμετρους και κυριως χωρις να γνωριζεις τον ιδιο τον ανθρωπο που κρινεις. Αραδιαζεις επιθετα, ταμπελες, λες, λες, λες... Νοιωθεις καλυτερα τωρα; 'Κοιτα τι εγωιστες, δυσλειτουργικοι ανθρωποι κυκλοφορουν εκει εξω. Ευτυχως που δεν ειμαι ετσι κι εγω!' Ναι σιγουρα αισθανεσαι καλυτερα τωρα. Whatever makes you sleep at night.

euroeuro ολοι

2007-05-02T00:26:00.000+02:00

Δεν το πιστευτω οτι ασχολουμαι με τη Γιουροβιζιον! Αν και ειμαι σιγουρη οτι στην Ελλαδα θα γινεται πανικος. Anywayz, εριξα μια ματια στα τραγουδια της φετινης Eurovision. Δεν θα πω την αποψη μου για Σαρμπελ και Ευριδικες. Λεω να πρωτοτυπησω (;) Το τραγουδακι των Γαλλων λοιπον μ'αρεσε πολυ! Αποφασισαν για μια φορα να μην στειλουν μπαλαντα και εφτιαξαν ενα τραγουδι που ξεχειλιζει θετικη ενεργεια. Μεταξυ μας δεν νομιζω να πανε και πολυ ψηλα με αυτο το κομματι. Παντως εμενα καταφεραν να μου φτιαξουν τη διαθεση. Take a look!

p.s. Ναι μπορει να ειναι λιγο χαζοχαρουμενο. Αλλα ειπαμε, προσπαθουμε να παμε κοντρα στην γκαντεμια, τι θες τωρα; =)

Soundtrack: L'amour À La Française - Les Fatals Picards

μια αγκαλια λουλουδια

2007-05-01T23:45:00.000+02:00

Μπηκε ο μηνας μου! Μπορει να μπηκε με τους χειροτερους οιωνους, αλλα ως γνησια mrs brightside δεν με ριχνει τιποτα. Γι'αυτο και βγηκα στα λιβαδια για να πιασω τον Μαη! Καλο μηνα παιδες!

soundtrack: Koop - Forces Darling

Δεν μ'αρεσει να βαζω ταμπελες... ναι καλα!

2007-04-29T22:33:00.000+02:00

Στις ανθρωπινες σχεσεις υπαρχουν τρεις κατηγοριες ανθρωπων. Αυτοι που μπουκαρουν στη ζωη σου με το ετσι θελω. Αυτοι που τους ανοιγεις την πορτα και μπαινουν. Και αυτοι που τους ανοιγεις την πορτα αλλα μενουν απ' εξω.

soundtrack: The Ruse - Judan Johnson

La Boulange

2007-04-28T01:51:00.000+02:00

Το ακουγα το βραδυ που επεστρεφα σπιτι. Αφησα την εργασια μισοτελειωμενη, ανοιξα το i-pod, διαλεξα το κομματι, εκλεισα τον υπολογιστη και πατησα το play. Η μουσικη στο τερμα. Και τοτε ξεκινησε το κυνηγητο. Αρχισα να τρεχω. Να τρεχω μεσα απο τα κολλεγια, να ανεβαινω τρεχοντας τις σκαλες, τρεχοντας να περναω τη γεφυρα, μεχρι να φτασω στο κολλεγιο μου, στο block μου, στο δωματιο!
Δεν ξερω τι με επιασε. Δεν ετρεχα για να φτασω καπου. Ετρεχα για να ξεφυγω... Να φυγω... Μακρια απο το computer room, μακρια απο το study room, απο το χωρο που 'ζουσα' κυριολεκτικα τις τελευταιες 3 βδομαδες. Μακρια απο μικροοικονομικα, πολιτικες, συνταγματα, φιλοσοφους, θεωρειες, past papers, exams... Ποσο μακρια απο ολα αυτα θα ειμαι απο δευτερα; Και οσο πιο μακρια θα φευγω τοσο θα πλησιαζουν οι επομενες....

soundtrack: Yann Tiersen - La boulange

Παρακαλω υποκλιθειτε

2007-04-26T14:35:00.000+02:00

I got my name in lights with notcelebrity.co.uk

everybody's gotta learn sometime...

2007-04-25T21:41:00.000+02:00

...but not now! Can we postpone it for a little bit? Ασε με να κανω λαθος κι οταν ερθει η ωρα ισως μαθω κι εγω... Αλλα οχι τωρα. Τωρα εχω αναγκη ενα λαθος (αλλα που ειναι;)!

Δεν με τρελλαναν οι εξετασεις, δεν χρειαζεται να με καταλαβει κανεις, και για μια και μοναδικη φορα παρακαλω τους απανταχου αυτοκαλουμενους προστατες μου να με αφησουν να βουτηξω το δαχτυλο στο γλυκο. Μπορω; Ευχαριστω!

Soundtrack: Beck - Everybody's gotta learn sometime

Relaaaax, take it eaaaasy!

2007-04-23T15:22:00.000+02:00

Σε μιαμιση ωρα γραφω το πρωτο μου εξαμ. Εχω κλεισει τα βιβλια, τις σημειωσεις, τα παστ πειπερς. Δεν εχει νοημα. Απο το ενα ματι μπαινουν, απο το αλλο βγαινουν! Εχω βαλει και το Relax του Mika στο repeat. Με εκφραζει απολυτα αυτη τη στιγμη. I am relaxing, I am taking it easy, for there is nothing that I can do. Βεβαια, αυτο που λεει πιο κατω ('it's as if I'm scared, it's as if I'm terrified') νομιζω οτι ταιριαζει καλυτερα στην κατασταση μου...

Τελοσπαντων. Ο,τι ειναι να γινει θα γινει....

Καλη μου επιτυχια! =)

soundtrack: Mika - Relax (Take it easy)

Ναυπλιο μερος α'

2007-04-23T02:18:00.000+02:00

Οσοι με ξερουν, γνωριζουν το παθος μου με αυτη την πολη. Τις πιο γλυκες αναμνησεις, τις πιο ομορφες περιπλανησεις και τους καλυτερους φιλους τους εχω κανει καπου μεταξυ Αρβανιτιας και Πλατειας Συνταγματος.

Ολα μου τα καλοκαιρια εκει: Παγωτο απο τον Ιταλο, φιλοσοφικες συζητησεις στα 5 αδερφια, ερωτικο παραληρημα στην Αρβανιτια, 'Γιωργο θα παμε Ραστυ;', τσακωμοι στον φαρο ('Οχι! Δεν θα παμε Ραστυ ΚΑΙ σημερα!), νυχτερινο μπανιο στην Καραθωνα, ταβλι στο Κονδυλι...

(συνεχιζεται...)

http://www.nafplio-tour.gr/

soundtrack: She Wants Revenge - These Things

περι stardust ο λογος...

2007-04-23T00:30:00.000+02:00

Κανονικα θα επρεπε να διαβαζω τωρα. Η μαλλον οχι. Κανονικα θα επρεπε να κοιμαμαι τωρα. Αυριο ειναι το πρωτο μου εξαμ κι εγω βρηκα να κανω ποστ τωρα... Τωρα μου ρθε, τι να κανω;

Τι σχεση εχουν ολα αυτα με την αστρολογια; Ειναι Κυριακη, εχουν περασει τα μεσανυχτα (στην Ελλαδα τουλαχιστον) και σημαινει οτι ο stardust εβγαλε τα ζωδια για την καινουρια βδομαδα. Τωρα αναρωτιεσαι ποσο καμμενη ειμαι και τρεχω να δω τα ζωδια με το που βγουν. Αν ο ανθρωπος δεν εχει ζωη τρεχει και παρατρεχει. Κι εγω ειμαι εν μεσω εξεταστικης που σημαινει το χαιλαιτ της μερας μου ειναι οταν μπαινω στο ιντερνετ τα ελεγξω τα μειλ μου και τα ζωδια. Καταλαβες; Οχι; Δεν πειραζει...

Συνεχιζω με τον λατρεμενο stardust λοιπον. Αν πω οτι δεν πιστευω στα ζωδια δεν θα με πιστεψεις. Και με το δικιο σου. Αλλα εγω θα το πω. Παρολαυτα καθε βδομαδα θα ελεγξω το ζωδιο μου. Και οχι για να μαθω τι θα γινει. Αλλα για τις συμβουλες του, τον τροπο που σε κανει να βλεπεις τα πραγματα και ουσιαστικα σου λεει: 'Μην περιμενεις απο τα ζωδια να σου πουν τι πρεπει να κανεις. Ξεκουνησου και παρε την κατασταση στα χερια σου!'

soundtrack: La Boulange - Yann Tiersen

Friends forever...

2007-04-15T03:45:00.000+02:00

Μετεωρολογικο Δελτιο

2007-04-11T23:15:00.000+02:00

Είναι μελετημενο! Καθε φορα που αποφασιζω να στρωθω στο διαβασμα ο καιρος ειναι εξαιρετικος. Μπορει πριν να γινοταν ο κατακλυσμος του Νωε, αλλα με το που αποφασιζω να ανοιξω τα βιβλια, τσακ! Βγαινει ο ηλιος! Απο τον ηλιο αυτο που φωναζει ηρθε το καλοκαιρι, βγες κι εσυ στο γρασιδι σαν τα υπολοιπα αγγλακια να καειτε ολοι μαζι...

Κι καπως ετσι αποφασιζω να αφησω τη βιβλιοθηκη και δινω στον εαυτο μου μια μερα ρεπο... Και ναι! Ειναι η μερα που ο αερας θα φυσαει σαν τρελος -τι την ηθελα την ρημαδα τη φουστα!- θα εχει κι αυτο το ψιλοβροχο που ειναι σαν να σε φτυνουν -παει και το μαλλι δηλαδη...

Αλλα μην ανησυχεις, γιατι απο αυριο ξαναξεκιναω διαβασμα. Που σημαινει οτι ο καιρος θα φτιαξει, και θα μπορεις να βγεις παλι στο γρασιδι για τανινγκ! Μεχρι το επομενο μου διαλειμμα...

soundtrack of blog entry no. 2: Nouvelle Vague - Dance With Me

καντε λιγο χωρο και για μενα...

2007-04-08T23:18:00.000+02:00

Να μαι κι εγω! Ζήλεψα, επρεπε να κανω κι εγω το δικο μου μπλογκ. Τι καλυτερο εχουν ολοι οι αλλοι δηλαδη... (πολλα, αλλα ας μην το συζητησουμε ακομα, αρχη ειναι, και το ηθικο πρεπει να ειναι ακμαιο) Ο καθενας εχει το δικο του. Θελω κι εγω, οπως και τ'αλλα παιδακια!

Λοιπον, αυτο που μ'αρεσε με το μπλογκινγκ, και με το που ειδα το φως μπηκα, ειναι ο,τι μπορεις να πεις ο,τι σου κατεβει στο κεφαλι, βαζεις κι ενα λιγο η λιγοτερο εφυες νικ και αφηνεις τις σκεψεις σου ελευθερες! Στο απεραντο διαστημα του διαδικτυου... Εχεις την ελπιδα οτι καποιος θα τις διαβασει, κι ετσι το αλλαζωνικο σου ενστικτο ικανοποιειται. Εχεις και το νικ για καλυψη -μπορει αυτα που λεω να ειναι οντως μπαρουφες οποτε ας μην γινουμε και τελειως ρεζιλι.

Δεν χρειαστηκε να το σκεφτω πολυ. Δεν το συνηθιζω αλλωστε. Και ιδου το πρωτο μου ποστ. Ποτε θα ακολουθησει το δευτερο ουδεις γνωριζει! Με τα exams να ερχονται μαλλον θα μου παρει αρκετο καιρο να ξαναποσταρω. Ισως κι οχι. Ισως το μπλογκινγκ γινει το διαλλειμμα μου απο το διαβασμα.
Ειμαι περιεργη να μαθω...

soundtrack of blog entry no. 1: Amy Winehouse - Tears dry on their own